Update: Hoe gaat het nu?

In ons laatste bericht hebben we jullie laten weten dat onze dochter op 19 januari 2020 bij ons is thuisgekomen. Inmiddels zijn we een kleine 3 maanden verder en voorzien we jullie graag van een update.

Ja, het is best gek als je ineens je dochter thuis hebt. Onvoorwaardelijke liefde voor onze kleine meid, dat is een ding wat zeker is. Een kleine meid die volledig afhankelijk is van de zorg die je als ouders biedt.

De eerste dagen hebben we vooral administratief wat dingen geregeld en heerlijk geknuffeld met onze dochter. De twee weken die we voorafgaand aan naar thuiskomst veel bij het pleeggezin hebben doorgebracht, hadden ons de nodige bagage gegeven. Toch is er ook na de thuiskomst voor alles een eerste keer.

Bij een geboorte is een kaartje heel gebruikelijk, bij een adoptie zijn er aankomstkaartjes. Met grote dank aan een vriendin is er een prachtig kaartje ontworpen, welke we in de eerste week na de thuiskomst hebben verstuurd.
Aankomst

We wilden een aantal weken als kersvers gezin en hebben daarom de deur een tijdje gesloten gehad voor bezoek. Dit uiteraard met uitzondering van opa, oma’s, oom en tante. Na die tijd is er het nodige bezoek geweest, totdat Covid-19 roet in het eten gooide. Lang leve FaceTime!

3 weken na de thuiskomst is Robin weer gaan werken en had ik, op de dagen, in m’n eentje de zorg voor onze dochter. Dit was, na 3 weken, een omslag. Na 2 dagen had ik echter een goed ritme gevonden en daar ging de kleine meid vrolijk in mee.

Afgezien van de perikelen rondom Covid-19, zijn er uiteraard ook positieve ontwikkelingen. Zo zijn we voor de eerste keer naar het consultatiebureau geweest hier in de buurt. Daar bleek dat onze dochter goed groeit! Verder rolt ze om en is ze zich aan het voorbereiden op het uitspugen (of blazen) van spinazie. Dat laatste is iets waar vooral opa zich erg op verheugt. Ze eet inmiddels al verschillende soorten groenten, aardappel, bruin brood en fruit. Zelfgemaakte appelmoes is overigens dé grote favoriet.

Naast het bovenstaande ontdekt ze zelf ook de wereld en kletst ze er op haar manier soms heftig op los. Ik kan jullie niet beschrijven hoe gelukkig het me maakt als ik haar in de ochtenden, voor de eerste fles, hoor kletsen. Ook is het leuk om te merken dat ze gefocust is op muziek. Ze is dan intens stil en geconcentreerd. Ze is, voordat alle maatregelen rondom Covid-19 zijn ingevoerd, zelfs een keer mee geweest naar m’n zangles en heeft daar aandachtig zitten luisteren en kijken. Het verbaast jullie waarschijnlijk niet, dat er inmiddels ook al een hele verzameling aan foto’s is gemaakt.

Deze week is Robin een weekje vrij, waardoor we een week met z’n drieën hebben. Erg fijn, aangezien ik zelf volgende week ook weer start met werken. Na een half jaar niet te hebben gewerkt, is dat ongetwijfeld weer een omslag. Niet alleen voor ons, maar ook voor onze dochter.

Vanwege de privacy van onze dochter hebben wij besloten haar namen en foto’s niet op social media te delen. Wij vragen jullie de privacy van onze dochter te respecteren en haar naam niet te noemen in een eventuele reactie die je op dit blog, Facebook of Instagram achterlaat.