De vierde bijeenkomst én een oriëntatiegesprek

Afgelopen donderdag hebben we de vierde bijeenkomst bijgewoond, welke in het teken stond van loyaliteit en identiteit.

We zijn de bijeenkomst gestart met een korte terugblik op de vorige bijeenkomst en dat wat we in de tussentijd hebben gedaan op het gebied van adoptie. Daarna zijn we overgegaan naar de inhoud van de bijeenkomst.

Aan de hand van een drietal filmpjes werd er ingegaan op identiteit. Wie was ik? wie ben ik? Wie word ik? Hoe beleef ik mezelf? Hoe ervaar ik dat anderen mij beleven. Zomaar wat vragen die ingaan op identiteit.

In deze filmpjes deden geadopteerden van verschillende leeftijden hun verhaal. Ieder had zijn eigen unieke verhaal en kon goed vertellen waar hij/zij mee worstelde omtrent identiteit en waarom óf waarom juist niet.

De vraag ‘wie was ik?’ is zeker in het kader van een vondeling lastig te beantwoorden. Ook wanneer er wel meer bekend is over de achtergrond van een adoptiekind, kan deze vraag lastig zijn en geregeld terugkomen.

Wanneer je kijkt naar een biologische situatie, herkent een kind eigenlijk altijd iets van zichzelf in zijn ouders en de ouders herkennen zich in hun kind. In het geval van adoptie is dat natuurlijk erg lastig, zeker omdat kind en adoptieouders qua uiterlijk niet op elkaar lijken. Uiteraard kan een kind karaktertrekken overnemen, maar ondanks dat is het niet hetzelfde. Dit kan voor adoptieouders en adoptie kind dan ook erg lastig zijn.

Naast de identiteit, waarmee geworsteld kan worden, is er ook loyaliteit. Ga eens bij jezelf na: Je bent loyaal aan je ouders, toch? Stel je eens voor hoe dit voor een adoptiekind is of kan zijn? Een adoptiekind heeft biologische ouders die hem/haar het leven hebben geschonken, maar er zijn ook adoptieouders die hem/haar verzorgen. Moet je kiezen? Nee! Er is geen moeten in deze context. In een van de filmpjes werd echter wel prachtig omschreven hoe deze dubbele loyaliteit voelt en wat het doet.

Na een korte pauze heeft een adoptiemoeder haar ervaringsverhaal openhartig met ons gedeeld. Ze heeft ons meegenomen van inschrijven tot nu en de hobbels die ze, samen met haar man, daarin is tegengekomen. Inmiddels is zij 2 prachtige zonen uit Zuid-Afrika rijker. Het was fijn om het ervaringsverhaal te horen en ondersteunt te zien met foto’s.

Oriëntatiegesprek
Afgelopen vrijdag zijn we naar Oudewater gegaan voor een oriëntatiegesprek. In een karakteristiek pand is daar de Nederlandse Adoptie Stichting (NAS) gevestigd.

We werden hartelijk ontvangen en kregen de mogelijkheid om landenboeken in te zien. Per land staat hierin per stap beschreven hoe de procedure verloopt. Net verdiept in een van de boeken, werden we opgehaald voor ons gesprek. Een open gesprek waarin van beide kanten vragen gesteld en beantwoord werden. Het heeft ons opnieuw een stuk meer informatie opgeleverd, waarmee we bijvoorbeeld onze landenkeuzes kunnen verfijnen. De open dag die gepland staat in oktober gaan we ook zeker bezoeken, temeer omdat daar ook contactpersonen vanuit verschillende landen aanwezig zijn. Ook zij kunnen ons van meer informatie voorzien.

Na het gesprek hebben we nog wat verder gelezen in de boeken. De verschillen tussen de landen worden hierin ook duidelijk. Het is echter niet zo dat die verschillen negatief zijn. Ieder land, iedere cultuur en ieder mens is anders, toch? Na het doornemen van de landenboeken zijn we weer huiswaarts gekeerd.

Zoals jullie wellicht merken, komt er een hoop informatie op ons af. Het is goed! Op die manier kunnen wij weloverwogen keuzes maken en uiteindelijk is dat in het voordeel van een adoptiekind.